Tot aan 1991 nam het toenmalige tuinbestuur zitting in alle overlegvergaderingen met allerlei gemeentediensten en -bestuurders. Enkele tuinders kozen ervoor om vanaf het achterste gedeelte van het complex te verhuizen naar het voorste gedeelte, in de hoop de donkere wolken een slag voor te zijn. De plannen bleken niet levensvatbaar, en de dreiging waaide over.
Opnieuw in 1998 ontving Zonnehoek het gerucht dat er plannen lagen om over het talud dat het complex in helften verdeelt, een recreatief fietspad te laten aanleggen. Gelukkig bleken ook deze verhalen uiteindelijk niet juist te zijn. De onrust bleef wel bij veel tuinders hangen.
Toen in het begin van de nieuwe eeuw gesproken werd over een tracé voor riolering dat dwars door het achterste deel van Zonnehoek moest worden getrokken, besloot het bestuur het stadsdeel Westerpark zelf aan te spreken op het voorkomen van een dergelijke catastrofale ingreep. Als alternatief werd ervoor gekozen de persleiding die toch echt aangelegd moest worden, te plaatsen onderin het talud waar vroeger de rails liepen voor de treinen naar de Westhaven. Op deze wijze konden alle tuinen behouden blijven. Dankzij het voortdurende overleg wat er was met de diverse instanties, is er goede voorlichting naar de tuinders geweest, bleef de overlast van gravers en zand en aarde beperkt, en kreeg Zonnehoek een talud terug met ‘arme’ grond dat precies paste in het beleid van Natuurlijk Tuinbeheer. Iedereen tevreden.

 

> 1    > 2    > 3    > 4    > 5    > 6    > historische foto’s